Kefalet, Türk Borçlar Kanunu'nda en sıkı şekil şartlarına bağlanmış sözleşmelerden biridir. Kefalet sözleşmesinin yazılı olması yetmez; kefilin el yazısıyla sorumlu olduğu azami tutarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olma iradesini yazması gerekir.

Bu unsurlardan birinin eksikliği kefaleti geçersiz kılar. Uygulamada en sık karşılaşılan eksiklik, azami tutarın matbu olarak yazılmış olmasıdır.

Evli bir kişinin kefil olabilmesi için, kural olarak eşinin yazılı rızası gerekir. Rıza, kefalet sözleşmesinden önce ya da en geç sözleşme anında verilmiş olmalıdır; sonradan verilen rıza geçerli değildir.

Mahkemece resmen ayrılık kararı verilmesi ya da eşlerden birinin başka bir yerde yaşaması gibi istisnalar dar yorumlanır.

Adi kefalette alacaklı, önce asıl borçluya başvurmak zorundadır. Müteselsil kefalette ise doğrudan kefile gidebilir; uygulamada kefaletlerin çoğu müteselsildir.

Kefil, yazdığı azami tutarın üzerinde sorumlu tutulamaz. Faiz ve takip masrafları bu tutarın içinde mi dışında mı kalır, sözleşmenin yorumuna göre belirlenir.

Belirli süreli kefalette süre dolduğunda sorumluluk sona erer. Belirsiz süreli kefalette ise kanun, belirli koşullarda kefile sözleşmeden dönme imkânı tanır.

Alacaklının, elindeki teminatları kefilin zararına azaltması ya da borçluya kefilin bilgisi dışında ek süre tanıması da kefilin sorumluluğunu etkileyebilir.

Borcu ödeyen kefil, asıl borçluya rücu edebilir ve alacaklının haklarına halef olur. Bu hakkın korunması için ödeme yapılırken belgelendirme titizlikle yapılmalıdır.

Birden fazla kefil varsa, ödeyen kefilin diğer kefillere payları oranında başvurma hakkı vardır.